…ήμουν Βοτανικό… Δε μπορείτε να φανταστείτε… Μια ΘΕΑ μα τι ΘΕΑ!!! Ας τα πάρω με τη σειρά…

            Φτάσαμε στο μαγαζί στις 20:35. Περιμέναμε αγωνιωδώς μέχρι τις 21:30 οπότε και ανοίγουν οι πόρτες… Μπήκαμε μας πήγε ο μετρ στο τραπέζι μας(ένα απαίσιο τραπέζι πίσω από κολώνα-του την είπα και μας έβαλε όχι πρώτο αλλά νομίζω στο καλύτερο του μαγαζιού: υπερυψωμένο από τα υπόλοιπα και σε σημείο που έκανε μπαμ…) Η σκηνή ήταν καλυμμένη με μια τεράστια κουρτίνα που έκανε πολύ όμορφους σχηματισμούς… Και γύρω στις 22:06 ξεκινάει το πρόγραμμα…

            Βγαίνει μια κοπελίτσα, μετά άλλη μία, μετά ένας τύπος και μετά και οι τρεις… Και ακολούθησε ο Λευτέρης Καρβέλας… ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ!!! Φωνάρα… Άξιος διάδοχος της οικογένειας… Έφερνε λίγο στο Ρουβά αλλά η φωνή ήταν σαφώς πολύ καλύτερη…Μετά βγήκε η Δέσποινα Ολυμπίου… ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ!!! Τι φωνάρα ήταν αυτή;;; Τι σκέρτσο, τι νάζι??? Κι εγώ που την είχα για ψευτοκουλτουριάρα… Φοβερή χροιά…

            23:00 και βγαίνει ο Κοργιαλάς… Οι κοπέλες της παρέας να παραληρούν… Όχι θα το παραδεχθώ… Πάνω από μισή ώρα χοροπήδαγε και δε λαχάνιασε καθόλου… Μπράβο… Είχα και ιδέα… Ανάβω έναν αναπτήρα και χαιρετάω… Και χαιρέτησε πίσω… Ήταν ο τέλειος τρόπος να μας κοιτάξει η Θεά… Αλλά το υγρό του αναπτήρα τελειώνει απροσδόκητα…

            23:35 και βγαίνουν οι Goin’ Through… Δεν έχω κάτι να πω… Παρατήρησα όμως ότι ήταν πολύ σωστοί στις νότες τους… Κι όμως αυτά τα τραγούδια έχουν νότες… Και μια που μιλάμε για νότες….

            00:07… Και………………….. Ακούγεται η εισαγωγή του Nylon… Αρχίζουμε να ουρλιάζουμε… Κι εντελώς ξαφνικά, με το που μπαίνει το μπάσο πέφτει η κουρτίνα. Ανάβουν κάτι τεράστιοι άσπροι προβολείς, πετάγονται φωτιές και … η Άννα είναι εκεί. Περιμένει να πει τα λόγια της… Λέει το Nylon… Αλλά το λέει με τέτοιο τρόπο… Και το σκηνικό είναι… Σαν οι μουσικοί να βρίσκονται πάνω σε δέντρα και πίσω απ’ την Άννα μια τεράστια αράχνη να έχει κεντήσει τον ιστό της. Ψηλά και γύρω από τη σκηνή βλέπουμε τέσσερα τεράστια και πανέμορφα βιτρώ με το πρόσωπο της Άννας από τα εξώφυλλα των Nylon, Αντίδοτο και άλλες δύο φωτός που δε θυμάμαι από πού είναι αλλά τις έχουμε δει και αγαπήσει με τα χίλια… Στη σκηνή όμως η Άννα ερμηνεύει… Και το Nylon είναι τόσο δυνατό, οι φωτισμοί τόσο έντονοι, το πάθος και η πώρωση τόσο υστερική που θες ν’ ανέβεις στη σκηνή (δε θα το πεις πίστα με τέτοιο θέαμα) να πάρεις το μικρόφωνο απ’ τη ΘΕΑ και να αρχίσεις να βγάλεις όλο το πρόγραμμα. Το Nylon τελειώνει και ουρλιάζουμε… Τόσο απλό και τόσο υπέροχο…

            Η ΘΕΑ συνεχίζει… Κινούμενη άμμος (ένα θεϊκό χορευτικό), λόγια και σιωπές, κανένας (εδώ έγινε της τρελής… Τ’ αγαπάει πολύ ο κόσμος) και ακολούθησαν πολλά τραγούδια που με καμία περίπτωση δε θυμάμαι τη σειρά… Από το δίσκο Nylon δεν είπε μόνο τα Βενετία, Μη με λυπηθείς, Lie, Τελεία… Επίσης μας έλειψε το Αντίδοτο… Η Άννα όμως ξέρει να απαλύνει τον πόνο… Είπε στη σειρά τα Έρωτά μου άπιστε, δώδεκα, δε θέλω να ξέρεις(δεν την έχω δει ποτέ έτσι), ΠΑΡΑΛΥΩ!!! Και παραλύσαμε με τη φωνάρα… Είχαμε φτάσει στο σημείο να μην ξέρουμε τι να κάνουμε… Να χαμογελάσουμε ή να κλάψουμε??? Σ’ ένα σημείο τη βλέπουμε και πηγαίνει πίσω από ένα παραβάν στο βάθος της σκηνής…. Και τι κάνει??? Αλλάζει… Εκεί… Πάνω στη σκηνή με μας κάτω να παραληρούμε… Εδώ λέει το Για σένα θα πεθάνω… Ήταν υπέροχη… Και πιο σέξι από ποτέ με τα μαστίγια και τη Ρούθι να σέρνεται πάνω της… Κι έρχεται το ΤΡΕΝΟ!!! Και γίνεται η απόλυτη κόλαση… Μας βλέπει η Άννα που είμαστε όρθιοι και της στέλνουμε φιλιά… Ανταποδίδει και μας τραγουδά το ρεφρέν του τρένου δείχνοντάς μας… Δεν τελειώνει εκεί η εμπειρία μου όμως… Περιμένετε λίγο για την αποκορύφωση…

            Για σένα θα πεθάνω, Κραυγή, Έχω πεθάνει για σένα, Είσαι, Call me, Έχω τόση αγάπη, hung up κι εμείς ουρλιάζουμε… Η ΘΕΑ όμως απτόητη… Εκεί, να μας στείλει… Πιο σέξι από ποτέ… Με μια φωνή… Χριστέ μου τι φωνή ήταν αυτή????

            Και σε κάποια στιγμή ακούω… Είναι δυνατόν??? Λέει το … ΘΑΝΑΤΟΣ?????????????????????????? Ουρλιαχτά, κραυγές και τσιρίδες…

            Βαίνει ο Κοργιαλάς, λένε το Μια φορά (συγκλονιστική εμπειρία) Χωρίς εσένα (επίσης) και ένα μιξάρισμα του Χωρίς εσένα και της Κραυγής… Ο Κοργιαλάς έλεγε Θέλω να ‘ρθω και η Άννα Σε θέλω, σε θέλω… Βγαίνουν οι Goin’ Through και λένε Έρωτα ή Πόλεμο… Τι ήταν κι αυτό??? Είναι δυνατόν να είναι καλύτερο απ’ το cd??? Κι όμως ΗΤΑΝ!!! Και ξεκινά ένα…ένα καλό…ένα θεϊκό… ένα ΑΠΟΛΥΤΟ ΚΕΝΟ με την Άννα να τραγουδάει όπως ποτέ άλλοτε και τους Goin’ Through να το ρεμιξάρουν… Συγκλονιστική ενορχήστρωση… Ανυπομονώ να κυκλοφορήσει….

            Μ’ αυτά και μ’ εκείνα πέρασε η ώρα και η Άννα με μία ακόμη συγκλονιστική ερμηνεία του Nylon μας αφήνει λέγοντας «Σε λίγο θα τα ξαναπούμε»… Ακολουθεί η Ολυμπίου αποδεικνύοντας τι φωνή έχει… Είπε λαϊκά και βαριά λαϊκά… Κι εμείς αποθεώναμε… Αυτή η κοπέλα θα πάει μπροστά… Έχει τρομερή φωνή…

            Αλλά άλλο είναι το θέμα μας… Και ξαναβγαίνει η Άννα για το λαϊκό της πρόγραμμα… Και ο κόσμος παρέμενε πάνω στην πίστα… Γιατί όχι??? Πάμε κι εμείς… Και να ‘μαστε όλοι εκεί… Σα μια μεγάλη παρέα να τραγουδάμε τραγουδάρες. Η Άννα μες το κέφι να παίζει μαζί μας… Λέει σε μια φίλη μου «Πολύ New York Style έχεις εσύ… Για να σε δω…» και η φίλη μου της χορεύει… Και η Άννα στέλνει φιλιά… Βγάζαμε φωτογραφίες… Και η Άννα χαμογελούσε… Σε όλους. Με κοίταξε… Της χαμογέλασα και της τραγούδησα (δε θυμάμαι τι… μόνο του πήγαινε το στόμα…) μου χαμογέλασε, μου έκλεισε το μάτι και συνέχισε… Κι εμένα με μαζεύανε…

            Τα είχαμε δει όλα… Κι όχι μόνο πάνω στη σκηνή. Κάτω μας καθόταν ο Μέμος Μπεγνής με τη Θάλεια Ματίκα (Μουράτ-Χριστίνα αυτοί πρέπει να τα ‘χουνε… Να δείτε τι του έκανε… Κι εμάς μας την είχε μπιιιιιιιπ… πες τα Μανιακέ…), ένας από το Dream Show, η Ζέτα Δούκα, Η Στέλλα από το «Είσαι το Ταίρι μου»(δε θυμάμαι το όνομά της γαμώτο…της στέλναμε φιλιά και μας χαμογελούσε και υποκλινόταν…), η Τζέσυ Παπουτσή, η Καγια, ο Αντώνης από το «Ντόλτσε Βίτα», η Ευριδίκη (τριβόταν στον Κοργιαλά) και πολλοί άλλοι… Πρέπει να ήταν κι ο Καρβέλας, γιατί σε ένα σημείο πετάει η Άννα ένα λουλούδι και κάνει «Γεια σου ρε Καρβέλα…». Δε τον είδα όμως…

            Κι έρχεται η αποκορύφωση… Εκεί που πάει να τελειώσει τη βραδιά η Άννα αλλάζει γνώμη… Και συνεχίζει… Πολύ ευγενικά μας ζητάει να καθίσουμε, αφού πρώτα είπε τα όσο έχω φωνή, καλημέρα καινούργια μου αγάπη, καλοκαιρινές διακοπές και τα ΕΣΩΡΟΥΧΑ σε δύο εκτελέσεις… Η πρώτη πολύ Kinky και σέξι σε τύπο τζαζ και η δεύτερη η γρήγορη, η καλή η πώρωση…. Αλλά πριν κατεβούμε το παίρνω απόφαση. Πηγαίνω κοιτάω τη ΘΕΑ, με κοιτάει της λέω «Έλα εδώ αγάπη μου» και την αγκαλιάζω!!!! ΜΕ ΑΓΚΑΛΙΑΖΕΙ!!! ΚΑΙ ΤΗ ΦΙΛΑΩ ΣΤΑΥΡΩΤΑ!!!! ΝΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Μύριζε υπέροχα… Μετά από μένα πάει μια φίλη μου , της πιάνει το χέρι και της λέει «είσαι ΘΕΑ»… Αλλά η Άννα έκανε το απροσδόκητο… Παίρνει την έκφραση (δεν τα λέει-την έκφραση παίρνει μόνο) «Πάλι Θεά??? Τι σου έχω πει??? Δεν έχω πει ότι είμαι άνθρωπος κι εγώ???» και βγάζει δύο λουλούδια από το μαλλί της φίλης μου και τα τοποθετεί στο…στήθος της φίλης μου… Ακόμα να τη συνεφέρουμε…

            Κατεβαίνουμε κάτω και ακούω τα ντραμς… ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟ??? Φώναζα… Γιατί η Άννα τραγούδαγε… ΥΠΕΡΒΟΛΕΣ…. Μας έστειλε πάλι… ΤΙ ΦΩΝΑΡΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΗ??????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????

            Το πρόγραμμα τελειώνει με την Άννα να τραγουδάει με μια καληνύχτα, δεν τελειώνει η νύχτα… Μας καληνυχτίζει, μας λέει να προσέξουμε στο γυρισμό, μας λέει ότι είμαστε υπέροχοι και ότι πέρασε κι εκείνη καταπληκτικά μαζί μας και τραβώντας την ο Κουβατσέας τη βγάζει απ’ τη σκηνή… Εκείνη όμως μουρμούριζε το για τελευταία φορά απ’ τα παρασκήνια… Μέχρι που της έβγαλαν το μικρόφωνο… Επιτέλους κατάλαβε ότι έπρεπε να σταματήσει…. Τη λατρεύω…

            Πληρώσαμε, (45Euro το άτομο) και τρέξαμε γρήγορα στα παρασκήνια… Η Άννα όμως δεν δέχθηκε κόσμο. Η ώρα ήταν 4:30…. Τραγουδούσε περίπου για 4 ΩΡΕΣ!!! Δεν είχαμε όμως κανένα παράπονο… Είμαστε ευτυχισμένοι…

            Κι έτσι πήραμε το δρόμο της επιστροφής δίνοντας πάλι ραντεβού… Μπροστά από το Βοτανικό σύντομα… Το πρόγραμμα είναι τόσο καλό που θα ξαναπάμε ξανά και ξανά και ξανά και ξανά και ξανά και ξανά και ξανά και …………………………………………………………