Που πας στη Eurovision χωρίς ...φωτιά και λαύρα;
Μια άψογη ερμηνεία, δεν αρκεί...



21/5/2006

Γράφει ο Παύλος Ζέρβας

Τερατώδης νίκη στη Eurovision! Οι Lordi, το hard rock συγκρότημα τεράτων, έσπασαν όλα τα προγνωστικά και κέρδισαν τη πρώτη θέση της Eurovision με χαρακτηριστική άνεση! Το "Hard rock hallelujah" απέδειξε περίτρανα πως η Eurovision πλέον δεν έχει να κάνει με καλές φωνές και τραγούδια αλλά με πλούσιο θέαμα, με πρωτοτυπία και με σκηνική αρτιότητα. Δεν νομίζω πως είναι μια νίκη της rock όπως οι ίδιοι έλεγαν στη συνέντευξη τύπου, άλλωστε δεν πιστεύω πως οι "κατα συνείδηση ροκάδες" πολυασχολούνται με Eurovision, ούτε φυσικά ότι ψηφίζουν. Η νίκη δεν ήρθε από το τραγούδι των Lordi, αλλά από τη πρωτοτυπία τους. Πιστεύω πως και ...νησιώτικο να έλεγαν, πάλι θα κέρδιζαν! Είναι κάτι σαν το Fame Story που ποτέ δεν νικάει η καλή φωνή, αλλά ο ...θεατρίνος, αυτός που κάνει το κοινό να γελάει ή να αισθάνεται καλά. Το ίδιο συνέβη και στη Eurovision και το ίδιο συμβαίνει εδώ και χρόνια στο θεσμό. Η Έλενα Παπαρίζου κέρδισε πέρσι γιατί παρουσίασε το καλύτερο θέαμα, το ίδιο και η Ruslana και η Sertab τις προηγούμενες χρονιές.

Για να είμαι ειλικρινής βέβαια εγώ περίμενα να κερδίσει η Ρωσία που και πολύ καλά στάθηκε στη σκηνή αλλά και το τραγούδι του Dima Bilan ήταν πολύ καλό. Τελικά η Ρωσία ήρθε δεύτερη, θύμα της απίστευτης πρωτοτυπίας των Lordi.

Ο διαγωνισμός της Eurovision στην Αθήνα τέλειωσε και οι αναμνήσεις που αφήνει είναι πολλές. Για τη χώρα μας ελπίζω να μας άφησε και ένα μάθημα. Κάτι που είχαμε επισημάνει όταν η Άννα Βίσση "κατάφερε" να βγάλει τη μπαλάντα της υποστηρίζοντάς την περισσότερο από τα άλλα τραγούδια και στέλνοντας το μήνυμα στους fans της τι να ψηφίσουν. Θα θυμάστε τις δηλώσεις της λίγο πριν τον ελληνικό τελικό ότι για προσωπικούς λόγους θέλει τη μπαλάντα... Το μάθημα που πρέπει να πάρουμε είναι ότι Eurovision = θέαμα. Η ερμηνεία παίζει το ρόλο της, αλλά από μόνη της δεν μπορεί να κάνει τίποτα. Θα θυμάστε για παράδειγμα πέρσι την άψογη ερμηνεία της Ολλανδέζας Glennis Grace που είχε αποτύχει πλήρως. Είτε μας αρέσει είτε όχι, αν η σκηνή δεν γεμίσει εφέ και χορευτικά σύνολα δεν μπορούμε να περιμένουμε πολλά. Αυτή είναι η Eurovision και οφείλουμε να το δεχθούμε. Βεβαίως θα έχουμε να θυμόμαστε μια Άννα Βίσση να τα δίνει όλα στη σκηνή και να τραγουδάει με πολύ πάθος το "everything", τη χαρήκαμε όλοι μας, αλλά μέχρι εκεί. Δεν μπορούσαμε να περιμένουμε πολλά πράγματα από αυτό το τραγούδι και από αυτό το μοναχικό στήσιμο στη σκηνή. Είδατε τη Βοσνία που πήγε με μια υπέροχη μπαλάντα, πόσο άψογα υποστήριξε σκηνικά το τραγούδι της; Αποτέλεσμα να πάρει τη τρίτη θέση.

Οι καιροί άλλαξαν, όπως επεσήμαναν και οι ίδιοι οι Lordi... Το πιάσατε το ...υπονοούμενο ; Άντε να δω του χρόνου!